آمادهسازی زمین برای کاشت انگور
1. پاکسازی زمین
اولین کاری که باید انجام بدید، پاک کردن زمین از هر گونه گیاهان مزاحم، علفهای هرز، سنگها، و هر چیزی است که ممکنه باعث بشه انگور به درستی رشد نکنه. حتی اگر درختان یا بوتههای دیگهای در زمین دارید، باید اونها رو حذف کنید.
2. حفاری و شیار زنی خاک
برای کاشت انگور، باید خاک را به عمق مناسبی شخم بزنید تا بستر مناسبی برای رشد ریشهها فراهم شود. این کار باعث نرم شدن خاک، افزایش تهویه و نفوذ بهتر آب میشود و به ریشهها اجازه میدهد بهراحتی در خاک گسترش پیدا کنند. معمولاً شخم زدن خاک تا عمق ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر کافی است، اما در زمینهایی که خاک سفت، رسی یا متراکم دارند، شخم عمیقتر تا حدود ۵۰ سانتیمتر توصیه میشود. همچنین بهتر است همزمان با شخم، مقداری کود دامی کاملاً پوسیده یا مواد آلی به خاک اضافه شود تا حاصلخیزی آن افزایش یابد و نهال انگور در سالهای اولیه رشد قویتری داشته باشد.
3. بهبود کیفیت خاک
برای اینکه خاک رو غنی کنید و مواد مغذی لازم برای رشد انگور رو فراهم کنید، باید مواد آلی و کودهای مناسب به خاک اضافه کنید. این کار به بهبود ساختار خاک و جذب بهتر آب و مواد مغذی کمک میکنه.
کمپوست یا کود آلی: میتونید به خاک کمپوست یا کود دامی پوسیده اضافه کنید. این کار باعث میشه خاک غنیتر و نرمتر بشه.
کودهای معدنی: در صورت لزوم، میتونید از کودهای شیمیایی متناسب با نوع خاک و نیازهای گیاه استفاده کنید (مثل کودهای نیتروژن، فسفر و پتاسیم).
4. بررسی pH خاک
خاک انگور باید pH کمی اسیدی یا خنثی (بین ۶ تا ۷) باشه. اگر pH خاک خیلی پایین (اسیدی) یا بالا (قلیایی) باشه، باید از مواد تنظیمکننده pH استفاده کنید. برای اصلاح pH خاک
اگر خاک اسیدی هست (pH کمتر از ۶)، میتونید آهک به خاک اضافه کنید.
اگر خاک قلیایی هست (pH بالای ۷)، میتونید گوگرد به خاک اضافه کنید.
5. تهیه گودال برای کاشت نهال
برای کاشت نهالها به صورت جداگانه، یکی از مهمترین مراحل، حفر گودالهایی با اندازه مناسب است تا نهالها در بهترین شرایط ممکن رشد کنند. عمق هر گودال معمولاً باید بین ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر باشد و قطر آن نیز باید حدود ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر باشد. این اندازهها برای آن طراحی شدهاند که ریشهها فضای کافی برای گسترش و رشد داشته باشند و به راحتی بتوانند آب و مواد مغذی را جذب کنند. علاوه بر این، در صورتی که خاک زمین کمی سنگین یا فشرده است، ممکن است نیاز باشد که گودال کمی عمیقتر حفر شود تا آب به راحتی از خاک عبور کند و ریشهها غرقاب نشوند. پس از حفر گودال، بهتر است که کف آن را به خوبی نرم و شل کنید تا ریشهها بتوانند به راحتی در خاک نفوذ کنند. همچنین، برای بهبود زهکشی و کیفیت خاک، میتوان مقداری کمپوست یا خاک باغچه به گودال اضافه کرد. این روشها کمک میکنند تا نهالها سریعتر رشد کنند و از همان ابتدا در شرایط بهتری قرار گیرند.
6. زهکشی خوب
اگر زمین شما زهکشی ضعیفی دارد و آب در سطح خاک جمع میشود، این میتواند به ریشههای گیاهان آسیب بزند و شرایط مناسبی برای رشد آنها فراهم نکند. در این شرایط، نیاز به بهبود سیستم زهکشی زمین احساس میشود. یکی از راهکارهای ساده و مؤثر برای حل این مشکل، اضافه کردن خاکهای سنگی یا ماسهای به زمین است. این خاکها به دلیل داشتن ذرات بزرگتر، آب را به راحتی از خود عبور میدهند و کمک میکنند تا از تجمع آب در اطراف ریشهها جلوگیری شود. علاوه بر این، استفاده از سیستمهای زهکشی مصنوعی مانند لولههای زهکشی و چاههای جذبی نیز میتواند به خروج آب اضافی از خاک کمک کند. این روشها نه تنها مانع از غرقابی شدن زمین میشوند بلکه شرایط بهتری برای تنفس ریشهها و جذب مواد مغذی فراهم میآورد. با استفاده از این سیستمهای زهکشی، ریشهها در خاکی با رطوبت متعادل و تهویه مناسب رشد میکنند که در نتیجه موجب تقویت سلامت گیاه و افزایش عملکرد آن میشود.
7. تهیه سیستم نگهدارنده (حفاظت و داربست)
انگور برای رشد بهینه نیاز به داربست یا سیستمهای نگهدارنده دارد که آن را به صورت عمودی به سمت بالا هدایت کند. این سیستمها نه تنها از آسیب دیدن شاخهها و میوهها جلوگیری میکنند بلکه موجب میشوند که گیاه در برابر باد و بارانهای شدید مقاومتر باشد. معمولاً از تیرکهای چوبی یا فلزی به عنوان پایههای نگهدارنده استفاده میشود و رشتههای سیمی، نخهای مخصوص یا توریها برای حمایت از شاخهها و میوهها به کار میروند. این سیستم به گیاه اجازه میدهد که به صورت مرتب و منظم رشد کرده و از افتادن میوهها به روی زمین جلوگیری شود، که این موضوع باعث بهبود کیفیت محصول نهایی نیز میشود. علاوه بر این، استفاده از این سیستمها باعث میشود که نور به طور یکنواخت به گیاه برسد و تهویه مناسبتری در میان شاخهها فراهم آید، که در نهایت به رشد سالمتر و تولید بیشتر میوهها منجر میشود.
8. آبدهی اولیه
قبل از کاشت نهالهای انگور، یکی از مراحل حیاتی، آبیاری اولیه خاک است. این آبیاری باید بهطور کامل و یکنواخت انجام شود تا رطوبت کافی برای رشد ریشهها فراهم گردد. خاک مرطوب به گیاه این امکان را میدهد که ریشهها به راحتی به درون آن نفوذ کرده و به دنبال مواد مغذی مورد نیاز خود بگردند. با این حال، بسیار مهم است که آبیاری بهطور متعادل انجام شود؛ به این معنا که نباید آب زیادی وارد خاک شود، زیرا این امر میتواند باعث تجمع آب اضافی و در نتیجه پوسیدگی ریشهها یا آلودگیهای قارچی شود. همچنین، آبیاری بیش از حد میتواند منجر به غرقاب شدن خاک و کاهش میزان اکسیژن در اطراف ریشهها شود که تأثیر منفی بر رشد گیاه خواهد گذاشت.
آبیاری باید به گونهای باشد که تمام قسمتهای خاک اطراف ریشهها به طور یکنواخت مرطوب شوند، بدون اینکه آب اضافی در سطح خاک جمع شود. برای جلوگیری از این مشکل، بهتر است از روشهای آبیاری قطرهای یا پاششی استفاده کنید که امکان توزیع یکنواخت آب را فراهم میکند. پس از کاشت نهالها، آبیاری منظم و کنترل میزان رطوبت خاک در فواصل زمانی مناسب بسیار ضروری است تا گیاه بتواند به خوبی ریشهدوانی کرده و رشد کند.
9. در نظر گرفتن فواصل کاشت
در هنگام کاشت نهالهای انگور، یکی از نکات مهم که باید به آن توجه کنید، فاصله بین نهالها است. انتخاب فاصله مناسب نه تنها بر رشد سالم و بهینه گیاهان تأثیرگذار است، بلکه در افزایش تولید و کیفیت میوهها نیز نقش دارد. فاصله بین نهالها بستگی به نوع انگور، شرایط خاک، و روش کاشت شما دارد. به طور کلی، فاصله استاندارد بین نهالها برای بیشتر انواع انگور معمولاً بین ۲ تا ۳ متر است. این فاصله به گیاهان این امکان را میدهد که به راحتی فضای کافی برای رشد ریشهها، برگها و شاخهها داشته باشند و از رقابت با یکدیگر برای جذب نور، آب و مواد مغذی جلوگیری میشود.
در زمینهای مختلف و با انواع انگورهای مختلف، ممکن است نیاز به تنظیم این فاصله باشد. به عنوان مثال، در زمینهای با خاک غنی و شرایط مطلوب، ممکن است بتوانید نهالها را نزدیکتر از ۲ متر بکارید، اما در خاکهای کمحاصل یا مناطقی با شرایط خاص، فاصله بیشتری بین نهالها ضروری خواهد بود. همچنین، در نظر گرفتن فاصله مناسب باعث تهویه بهتر هوا و کاهش خطر بیماریها و آفات میشود. به همین دلیل، برنامهریزی دقیق در مورد فواصل کاشت نهالها از اهمیت بالایی برخوردار است و باید به آن توجه ویژهای داشته باشید.
مکان مناسب برای کاشت انگور
1. نور کافی (آفتاب کامل)
این گیاه برای انجام فرآیند فتوسنتز و تولید قندهای طبیعی که برای رشد و بلوغ میوهها ضروری هستند، به حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم آفتاب در طول روز احتیاج دارد. در صورتی که زمین شما سایهدار باشد یا در طول روز به مقدار کافی نور خورشید دریافت نکند، رشد گیاه کند میشود و در نهایت ممکن است محصول نهایی کیفیت پایینتری داشته باشد. همچنین، نور مناسب باعث تقویت رنگ و طعم میوهها و افزایش میزان قند در آنها میشود. اگر موقعیت زمین شما به گونهای است که به طور طبیعی نور کافی دریافت نمیکند، میتوانید از روشهایی مانند برشدهی به درختان اطراف یا نصب سازههایی برای هدایت نور بیشتر به گیاهان استفاده کنید. انتخاب یک مکان با نور مستقیم و کافی برای کاشت انگور، یکی از عوامل کلیدی در موفقیت کشاورزی این گیاه است.
2. دما
انگور گیاهی است که به گرما علاقه داره، ولی در عین حال سرمای شدید رو هم نمیپسنده. بهترین دما برای رشد انگور بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است، ولی در زمستان باید دما به زیر -۱۰ درجه سانتیگراد نرسه. بنابراین اگر در مناطقی با زمستانهای سرد زندگی میکنید، باید از گونههایی استفاده کنید که مقاوم به سرما هستند یا نهالها رو در مناطقی که باد و سرما کمتری دارن بکارید.
3. خاک مناسب
خاک برای کاشت انگور باید ویژگیهای خاصی داشته باشه:
زهکشی خوب: خاک باید طوری باشه که آب به راحتی از آن عبور کنه. خاکهای سنگین و رسی که آب رو در خود نگه میدارند، برای انگور مناسب نیستند.
pH خاک: خاک باید pH بین ۶ تا ۷ داشته باشه. خاکهای خیلی اسیدی یا قلیایی برای انگور مناسب نیستند.
خاک غنی از مواد آلی: خاک باید از نظر مواد مغذی غنی باشه. شما میتونید برای غنی کردن خاک از کودهای ارگانیک یا کمپوست استفاده کنید.
4. باد و شرایط جوی
انگور به بادهای شدید و ناگهانی حساس است، به ویژه در زمانی که میوهها به بلوغ میرسند. این بادها میتوانند به گیاه آسیب بزنند، باعث شکستن شاخهها، آسیب به برگها و حتی افتادن میوهها قبل از زمان برداشت شوند. در نتیجه، انتخاب مکانی که از بادهای شدید محافظت شده باشد، برای کاشت انگور اهمیت زیادی دارد. بهترین مکانها برای کاشت انگور مناطقی هستند که در مقابل بادهای شدید، مانند مناطق با پوشش گیاهی، دیوارهای طبیعی یا موانع مصنوعی، محافظت شده باشند.
اگر در مناطقی با بادهای شدید زندگی میکنید، ممکن است نیاز به استفاده از حصارهای بادشکن یا پوششهای محافظتی داشته باشید. این حصارها میتوانند از مواد مختلفی مانند چوب، پلاستیک مقاوم یا توریهای مخصوص ساخته شوند که در عین فراهم کردن محافظت از باد، جریان هوا را نیز در سطح زمین حفظ کنند. همچنین استفاده از درختان یا گیاهان بلند به عنوان بادشکن طبیعی میتواند گزینهای موثر باشد. این اقدامات به حفظ سلامت گیاهان و جلوگیری از آسیب به محصولات انگور کمک خواهد کرد.
5. ارتفاع و شیب زمین
انگور معمولاً در مناطق با ارتفاع متوسط و شرایط آب و هوایی معتدل رشد بهتری دارد، زیرا این مناطق از دمای مناسب و تهویه خوبی برخوردار هستند که برای توسعه ریشهها و میوهدهی انگور بسیار حیاتی است. با این حال، برخی از گونههای انگور قادرند در مناطق پایینتر یا با ارتفاع کم نیز به خوبی رشد کنند، به شرطی که عوامل دیگری مانند دما، رطوبت و نور کافی باشند.
همچنین، زمینهای شیبدار میتوانند مکان مناسبی برای کاشت انگور باشند، زیرا شیب باعث میشود که آب باران به راحتی از سطح زمین عبور کند و تجمع آب در اطراف ریشهها کاهش یابد. با این حال، برای اطمینان از رشد بهینه انگور در این نوع زمینها، باید سیستم زهکشی مناسبی داشته باشید تا از جمع شدن آب در نقاط خاص جلوگیری شود و آب به درستی از خاک خارج شود. در زمینهای شیبدار، تهویه طبیعی بهبود یافته و ریشهها از شرایط مرطوب بیش از حد در امان خواهند ماند، که به رشد سالم گیاه کمک میکند.
6. حفاظت در برابر آبهای سطحی
مکان انتخابی شما برای کاشت انگور باید به گونهای باشد که آبهای سطحی به راحتی از آن عبور کنند و به ریشههای انگور آسیب نرسانند. تجمع آبهای سطحی در نزدیکی ریشهها میتواند باعث ایجاد شرایط مرطوب بیش از حد شود که به ریشهها آسیب میزند و باعث فساد آنها میشود. به ویژه اگر در مناطق پرباران زندگی میکنید، ممکن است نیاز باشد که برای جلوگیری از تجمع آبهای سطحی و حفظ سلامت ریشهها، سیستم زهکشی مناسبی راهاندازی کنید. این سیستم میتواند شامل کانالها، لولهها و یا خاکهای زهکشی شده باشد که به راحتی آب را از زمین خارج کرده و از غرقاب شدن ریشهها جلوگیری میکند. همچنین باید توجه داشته باشید که زمین دارای شیب ملایمی باشد تا جریان آب به درستی انجام شود و به ریشهها آسیب نرسد.
7. دور از منابع آلودگی و آفات
برای داشتن یک زمین سالم و پربار، بسیار مهم است که از منابع آلودگی مانند فاضلاب، مناطق صنعتی یا هر گونه فعالیتی که ممکن است باعث آلودگی خاک، آب یا هوا شود، دور بمانید. این منابع میتوانند تأثیرات منفی زیادی بر روی رشد و کیفیت محصولات کشاورزی داشته باشند. علاوه بر این، باید زمین را از آفات و بیماریهایی که ممکن است به محصولات آسیب بزنند، محافظت کنید. این امر میتواند شامل استفاده از روشهای پیشگیرانه برای کنترل آفات، انتخاب گونههای مقاوم به بیماریها و ایجاد محیطی مناسب برای رشد گیاهان باشد. مراقبتهای دقیق در این زمینه میتواند سلامت و بهرهوری زمین شما را بهبود بخشد.
کاشت نهال انگور و مراقبت از آن
1. انتخاب نهال مناسب
انتخاب نهال مناسب یکی از مهمترین مراحل در کاشت انگور است و تأثیر مستقیمی بر رشد، سلامت و میزان باردهی گیاه در سالهای آینده دارد. در قدم اول باید نهالی را انتخاب کنید که با شرایط اقلیمی منطقه شما سازگار باشد؛ عواملی مانند دمای هوا، میزان بارندگی، رطوبت، شدت تابش آفتاب و نوع خاک نقش مهمی در موفقیت کشت انگور دارند. برخی ارقام انگور برای مناطق گرم و خشک مناسبتر هستند، در حالی که بعضی دیگر مقاومت بیشتری در برابر سرما یا رطوبت بالا دارند.
نهال انگور باید کاملاً سالم، قوی و عاری از هرگونه آفت، بیماری قارچی یا آسیب فیزیکی باشد. ساقه نهال باید صاف، بدون ترکخوردگی و زخم بوده و ریشهها نیز پرپشت، مرطوب و بدون پوسیدگی یا بوی نامطبوع باشند. از خرید نهالهایی که ریشههای خشک، سیاه یا شکسته دارند خودداری کنید، زیرا این نهالها معمولاً استقرار ضعیفی در خاک خواهند داشت.
2. کاشت نهالها
برای هر نهال، حفرهای به عمق ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر و قطر ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر درست کن. این اندازه به ریشهها فضای کافی میده که به درستی رشد کنند.
نهالها رو با دقت در حفرهها بکار. ریشهها باید به طور کامل در خاک قرار بگیرند، و پس از کاشت، اطراف ریشهها رو با خاک پر کن و کمی فشرده کن تا از هوا گرفتن ریشهها جلوگیری بشه.پس از کاشت، به طور مستقیم روی نهالها آب بده تا خاک به خوبی مرطوب بشه.
3. آبیاری اولیه
بعد از کاشت نهالها، آبیاری مناسب بسیار مهمه. خاک باید مرطوب بمونه، ولی نه به اندازهای که آب جمع بشه و ریشهها آسیب ببینند.
در هفتههای اول بعد از کاشت، به طور منظم (حدوداً ۳ تا ۴ بار در هفته) آبیاری کن. پس از گذشت چند ماه، میتونی آبیاری رو کاهش بدی.
4. استفاده از داربست یا سیستم نگهدارنده
چون انگور گیاهی رونده است، به داربست یا سیستم نگهدارنده نیاز داره تا بتونه به درستی رشد کنه. میتونی از تیرکهای چوبی یا فلزی استفاده کنی و سیمها رو در ارتفاع مناسب نصب کنی.
این سیستم کمک میکنه تا انگورها به طور عمودی رشد کنند و گیاهان مرتب و سالم بمونند.
5. مراقبت از گیاه
در طول رشد گیاه، باید به مراقبتهای معمولی مثل هرس و کنترل آفات و بیماریها توجه کنی.
هرس: هر از چند گاهی، شاخههای اضافی و مرده رو هرس کن تا گیاه فضای بیشتری برای رشد داشته باشه.
کنترل آفات: از سموم یا روشهای طبیعی برای مبارزه با آفات استفاده کن. شتهها و قارچها معمولاً آفات رایج هستند.
6. کوددهی
برای رشد بهتر، انگور به کودهای معدنی و آلی نیاز داره. در فصل رشد (بهار و تابستان)، از کودهای مناسب استفاده کن. کودهای حاوی نیتروژن، فسفر و پتاسیم برای رشد بهتر و تولید میوه مناسب هستند.
معمولاً در سالهای اول کاشت، به کوددهی نیاز بیشتری دارید، اما بعد از چند سال میتونید مقدار کود رو کاهش بدید.
7. مراقبت در برابر شرایط آب و هوایی
در صورتی که در منطقهای با تابستانهای داغ یا زمستانهای سرد زندگی میکنی، باید مراقب شرایط آب و هوایی باشی. مثلاً در فصول سرد، ممکنه لازم باشه از پوششهای محافظ برای جلوگیری از سرمازدگی استفاده کنی.
8. زمان برداشت انگور
معمولاً بعد از ۳ تا ۴ سال از کاشت نهال، انگور شما شروع به باردهی میکنه.
انگورهایی که کاملاً رسیدهاند، باید رنگ مناسب و طعم شیرین داشته باشند. وقتی میوهها رنگ خوبی گرفتن و نرم شدند، میتونی اونها رو برداشت کنی.
کاشت نهال انگور و مراقبت از آن
1. رشد و مراقبت در طول فصلهای مختلف
در طول فصلهای مختلف باید به مراقبتهای بیشتر بپردازی تا گیاه به خوبی رشد کنه و محصول بده. در این مرحله باید به نکات زیر توجه کنی:
هرس کردن درختان انگور: این کار کمک میکنه که گیاه به درستی رشد کنه و میوههای با کیفیتتری بده.
آبیاری و کنترل رطوبت: بسته به نیاز گیاه، آبیاری رو تنظیم کن. در فصول گرم، آبیاری باید بیشتر باشه، اما در زمستان میتونید آبیاری رو کاهش بدید.
کنترل آفات و بیماریها: این مرحله خیلی مهمه. گیاهان انگور ممکنه به آفات و بیماریها مثل قارچها یا شتهها دچار بشن. پس باید از روشهای مناسب برای جلوگیری و درمان این مشکلات استفاده کنید.
2. هرس کردن انگور
در فصلهای مختلف، باید به هرس گیاه توجه داشته باشی. هرس کردن نه تنها به رشد بهتر گیاه کمک میکنه، بلکه به افزایش کیفیت میوهها و جلوگیری از رشد بیش از حد شاخههای غیرضروری هم کمک میکنه.
هرس زمستانه: در این زمان باید شاخههای مرده، ضعیف یا اضافی رو هرس کنید. این کار به رشد بهتر شاخههای جدید کمک میکنه.
هرس تابستانه: در تابستان هم ممکنه نیاز به هرس کردن داشته باشید، اما این هرس معمولاً برای جلوگیری از رشد بیش از حد و هدایت بهتر رشد به سمت میوهدهی است.
3. کوددهی به گیاهان انگور
در طول فصل رشد، بهویژه در بهار و تابستان، نیاز به کوددهی مناسب دارین تا گیاه به خوبی رشد کنه.
کود نیتروژن: در ابتدای فصل رشد برای تحریک رشد برگها.
کود فسفر و پتاسیم: این کودها برای تقویت ریشهها و بهبود کیفیت میوهها مفیدند.
کودهای ارگانیک یا طبیعی: میتونید از کودهای طبیعی مثل کمپوست استفاده کنید که به خاک هم خواص بهتری میده.
4. کنترل آفات و بیماریها
انگور ممکنه به آفات و بیماریها دچار بشه. برای جلوگیری از این مشکلات باید مراقب آفات و بیماریهای رایج باشید:
آفات رایج: شتهها، تریپسها، کنهها.
بیماریها: قارچها، کپک پودری.
برای کنترل اینها میتونید از سموم گیاهی یا ارگانیک استفاده کنید یا از روشهای طبیعی مثل اسپری آب و صابون برای دفع آفات استفاده کنید.
5. برداشت انگور
زمان برداشت: معمولاً بعد از ۳ تا ۴ سال از کاشت نهالها، میتونی محصول انگور رو برداشت کنی. زمان برداشت انگور بسته به نوع و شرایط آب و هوایی میتونه متفاوت باشه.
انگور زمانی آماده برداشت میشه که کاملاً رسیده باشه و طعم شیرین و رنگ مناسبی داشته باشه. معمولاً انگور وقتی که به رنگ دلخواه رسید و شیرینی مطلوب رو پیدا کرد، آماده برداشت است.
روش برداشت: برای برداشت انگور، بهتره از قیچی باغبانی یا ابزارهای مناسب استفاده کنید تا به درخت آسیبی وارد نشه. انگور باید به دقت چیده بشه تا به خوشهها آسیبی نرسه.
6. نگهداری و مصرف انگور
بعد از برداشت، میتونی انگور رو مصرف کنی یا برای نگهداری اونها از روشهای مختلفی مثل خشک کردن (کشمش) یا تهیه آب انگور استفاده کنی.
اگر قصد داری انگور رو برای مدت طولانی نگهداری کنی، میتونی از روشهایی مثل کنسرو کردن، خشک کردن یا انجماد استفاده کنی.
7. دورههای بعدی مراقبت
بعد از برداشت، مراقبتهای دیگری مثل هرس بعد از برداشت، آبیاری مناسب در فصلهای خشک و کوددهی برای آماده کردن گیاه برای فصل بعد اهمیت داره.
این مراقبتها باعث میشه در سالهای بعد هم گیاه شما همچنان به خوبی رشد کنه و محصول بده.
مراحل بعدی مراقبت و نگهداری انگور
1. مراقبت و نگهداری در طول زمان (دورههای بعدی)
هرس کردن دورهای: در فصلهای مختلف باید هرسهای دورهای رو ادامه بدید. هرس مناسب به رشد صحیح گیاه کمک میکنه و از تولید شاخههای اضافی که انرژی گیاه رو هدر میده، جلوگیری میکنه. مخصوصاً در سالهای بعد از برداشت، هرس باعث میشه که گیاه فضای مناسب برای رشد بیشتر داشته باشه و از میوهدهی بیشتر در سالهای آینده مطمئن بشید.
تغذیه و کوددهی در سالهای بعد: در سالهای اول کوددهی بیشتر و مداومتری نیاز هست، ولی در سالهای بعدی میتونید مقدار کود رو کاهش بدید. با این حال، هر سال باید به نیازهای گیاه توجه کنید و برای تقویت خاک از کودهای طبیعی و ارگانیک استفاده کنید.
2. حفظ و ارتقاء کیفیت خاک
کوددهی طبیعی و ارگانیک: بعد از برداشت و در طول دورههای مختلف رشد، باید به غنی کردن خاک ادامه بدید. استفاده از کمپوست، کود دامی پوسیده و کودهای آلی برای حفظ حاصلخیزی خاک ضروری است.
بررسی pH خاک: در طول زمان باید pH خاک رو بررسی کنید. اگر خاک به مرور زمان اسیدی یا قلیایی شد، باید برای تنظیم آن اقدام کنید تا شرایط برای رشد انگور مناسب باقی بمونه.
3. پیشگیری از مشکلات و آسیبهای طولانیمدت
کنترل آفات و بیماریها در طول زمان: برای پیشگیری از آفات و بیماریهای بلندمدت که ممکنه به انگور آسیب بزنند، باید در طول زمان مراقب باشید و از روشهای طبیعی و ارگانیک برای کنترل اونها استفاده کنید.
مراقبت در برابر شرایط آب و هوایی: در مناطقی که تغییرات شدید دمایی یا تغییرات آب و هوایی دارند، باید به محافظت از انگور در برابر سرما، گرما و طوفانها توجه کنید. ممکنه در فصول سرد به محافظت از گیاهان نیاز پیدا کنید.
4. مراقبت از ریشهها
تهویه و زهکشی مناسب: برای اینکه ریشهها بتونند به خوبی رشد کنند، باید اطمینان حاصل کنید که خاک به درستی زهکشی میشه و ریشهها در شرایط مناسب قرار دارند. خاکهای سنگین و متراکم ممکنه باعث پوسیدگی ریشهها بشن.
مراقبت از ریشهها در سالهای بعد: مراقبت از ریشهها در طول سالها اهمیت زیادی داره. به مرور زمان ممکنه نیاز به بهبود خاک داشته باشید و باید توجه کنید که ریشهها در فضای کافی برای رشد باقی بمونند.
5. پیگیری عملکرد و بازده
بررسی عملکرد محصول: هر سال باید عملکرد محصول رو بررسی کنید و ببینید که کیفیت و کمیت میوهها چطور بوده. در صورتی که به مشکلات خاصی برخورده باشید، مثل کاهش کیفیت یا تعداد کم میوه، باید علل این مشکلات رو بررسی کنید و برای بهبود اونها اقدام کنید.
ارزیابی سلامت گیاه: در هر فصل رشد، باید گیاهان رو از نظر سلامت و مشکلات احتمالی بررسی کنید. آسیبهای فیزیکی، بیماریها یا کمبود مواد مغذی رو بررسی کرده و به موقع اقدام کنید.


















